روز مرگم هر که شیون کند از دور برم دور کنید همه را مست و خراب از می و انگور کنید مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید مست مست از همه جا و حال خرابش بدهید بر مزارم مگذارید بخواند واعظ بگذارید پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ جای تلقین گریه به بالای سرم دف زنید شاهدی رقص کند و جملگی کف بزنید روز مرگم وسط سینه م...

خاطرات کودکی زیباترندیادگاران کهن مانا ترنددرس‌های سال اول ساده بودآب را بابا به سارا داده بوددرس پند آموز روباه وکلاغروبه مکارو دزد دشت وباغ روز مهمانی کوکب خانم استسفره پر از بوی نان گندم استکاکلی گنجشککی با هوش بودفیل نادانی برایش موش بودبا وجود سوز وسرمای شدیدریز علی پیراهن از تن میدریدتا درون ن...

اطلاعات جدیدی درباره «راز شقایق» منتشر شده که در ادامه مرور می‌کنیم. طبق گزارش‌های موجود، شقایق گفت با خنده :نه بیمارم، نه تبدارماگر سرخم چنان آتش در جانم "حدیث دیگری دارمگلی بودم به صحرایی" نه به این رنگ و زیبایینبودم آن زمان هرگز" نشان عشق و شیدایییکی از روزهایی که... در ادامه تمامی اطلاعات منتشرش...

گزارش‌های تازه درباره «شعر زیبا از پروین اعتصامی"گره گشایی"» منتشر شده است. طبق گزارش‌های موجود، پیر مردی مفلس و برگشته بختروز گاری داشت ناهموار و سختهم پسر، هم دخترش بیمار بودهم بلای فقر و هم بیمار بوداین،دوا میخواستی اینک پزشکاین غذایش آه بودی ، آن سرشکاین عسل می خواست ،... در ادامه مهم‌ترین نکات ...

اطلاعات جدیدی درباره «به یاد ان ایام...» منتشر شده که در ادامه مرور می‌کنیم. آنچه تاکنون منتشر شده حاکی از آن است که خاطرات کودکی زیباترندیادگاران کهن مانا ترنددرس‌های سال اول ساده بودآب را بابا به سارا داده بوددرس پند آموز روباه وکلاغروبه مکارو دزد دشت وباغروز مهمانی کوکب خانم استسفره پر از بوی... ...

حرف از غريبي زدی !؟بگذار تا بگويمت كه اكنون غريبی، آشنا ترين درد من است و آشنايی، غريب ترين رؤيايم.بيگانه مباش"اما سخن آشنايی هم مزن كه آشنايان بس ناجوان مردانه بيگانه اند.Adblock test (Why?)

پیر مردی مفلس و برگشته بخت روز گاری داشت ناهموار و سخت هم پسر، هم دخترش بیمار بود هم بلای فقر و هم بیمار بود این،دوا میخواستی اینک پزشک این غذایش آه بودی ، آن سرشک این عسل می خواست ، آنیک شوربا این لحافش پاره بود ،اینک قبا روز ها میرفت بر بازار و کوی نان طلب میکرد و میبرد آبروی دست برهر خود پرستی می...

باز هم میخندم... با اینکه تو بدترین شرایط زندگیم هستم...    

بگذر از نی" من حکایت میکنم وز جدایی ها شکایت میکنم نی کجا این نکته ها آموخته نی کجا داند نیستان سوخته بشنو از من بهترین راوی منم راست خواهی" هم نی و هم نی زنم نشنو از نی ,نی حصیری بینواست بشنو از دل دل حریم کبریاست . نی بسوزد خاک و خاکستر شود دل بسوزد خانه دلبر شود. + نوشته شده در جمعه یاز

شقایق گفت با خنده :نه بیمارم، نه تبدارماگر سرخم چنان آتش در جانم "حدیث دیگری دارمگلی بودم به صحرایی" نه به این رنگ و زیبایینبودم آن زمان هرگز" نشان عشق و شیدایییکی از روزهایی که زمین تبدار و سوزان بودو صحرا در عطش می سوخت" تمام غنچه ها تشنهومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوختز ره آمد یکی خسته" به

به روز مرگ چو تابوت من روان باشدگمان مبر مرا درد این جهان باشدجنازه ام چو بینی مگو فراق فراقمرا وصال وملاقات ان زمان باشدمرا به گور سپاری مگو وداع وداعکه گور پرده جمعیت جنان باشدفرو شدن چو دیدی بر امدن بنگرغروب شمس وقمر چرا زیان باشدکدام دانه فرو رفت در زمین که نرست؟چرا به دانه ی انسانیت این گمان با...

پیر مردی مفلس و برگشته بخت روز گاری داشت ناهموار و سخت هم پسر، هم دخترش بیمار بود هم بلای فقر و هم بیمار بود این،دوا میخواستی اینک پزشک این غذایش آه بودی ، آن سرشک این عسل می خواست ، آنیک شوربا این لحافش پاره بود ،اینک قبا روز ها میرفت بر بازار و کوی نان طلب میکرد و میبرد آبروی دست برهر خود پرستی

دنیا را بغل گرفتیم و گفتند امن است"هیچ کاری با ما ندارد. خوابمان برد و بیدار شدیم دیدیم ابستن تمام دردهایش شده ایم. ((زنده یاد حسین پناهی)) + نوشته شده در شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۰ساعت 9:57 توسط رهگذر |

روز مرگم هر که شیون کند از دور برم دور کنید همه را مست و خراب از می و انگور کنید مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید مست مست از همه جا و حال خرابش بدهید بر مزارم مگذارید بخواند واعظ بگذارید پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ جای تلقین گریه به بالای سرم دف زنید شاهدی رقص کند و جملگی کف بزنید روز مرگم وسط سینه م

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند سایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مرد شعله ها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد گم شدم در قدم دوری چشمان بهار بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد + نوشته شده

خاطرات کودکی زیباترندیادگاران کهن مانا ترنددرسهای سال اول ساده بودآب را بابا به سارا داده بود درس پند آموز روباه وکلاغروبه مکارو دزد دشت وباغ روز مهمانی کوکب خانم استسفره پر از بوی نان گندم است کاکلی گنجشککی با هوش بودفیل نادانی برایش موش بود با وجود سوز وسرمای شدیدریز علی پیراهن از تن میدرید تا د

همیشه به جغدها می اندیشم چه ساکت و بی آزارند درحالیکه همگان آنان را شوم می پندارند و از جغدها بیزارند چه سرنوشت شومی است بی دلیل محکوم بودن...! + نوشته شده در جمعه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 13:56 توسط رهگذر |

حرف از غريبي زدی !؟بگذار تا بگويمت كه اكنون غريبی، آشنا ترين درد من استو آشنايی، غريب ترين رؤيايم.بيگانه مباش"اما سخن آشنايی هم مزنكه آشنايان بس ناجوان مردانه بيگانه اند.